Rouwkisten

In 2015 had ik, voor mijn broer die in auto-ongeluk is omgekomen, de wens om zelf zijn kist te maken. Tijdens het zoeken naar een locatie voor de uitvaart, vond ik een plek met de benodigde machines. Toen ik vroeg of het mogelijk was hier de kist te bouwen, kreeg ik meteen de sleutels, code van het alarm en succes gewenst.

Veel vrienden, familie, collega’s en kennissen hebben meegewerkt aan de kist van mijn broer. Daarbij werden verhalen verteld, die ik anders misschien nooit zou hebben gehoord. Er werd muziek gemaakt en het was zelfs gezellig, terwijl het echt een rot tijd was. Ik heb dit als bijzondere tijd ervaren waarbij je samen iets nuttigs kan doen terwijl je je compleet nutteloos voelt. 

Voor mij is het een belangrijk stuk rouwverwerking geweest. En ik heb er mooie herinneringen aan overgehouden. Al jaren heb ik het gevoel: ‘Daar moet ik iets mee’. 

Ik ben creatief, handig en een beetje anders dan de meeste mensen. Wie doet dat nou, zelf een rouwkist maken? Het wordt weinig gedaan en voordat ik hiermee begon, heb ik niet kunnen vinden dat dit mogelijk is met begeleiding. 

Ik wil voor anderen, die het niet durven, de creativiteit niet denken te hebben, de tools niet in huis hebben of de ruimte niet hebben, de drempel verlagen om dit ook zelf (of met hulp) te doen.

Ik heb zelf geleerd hoe behulpzaam het zelf bouwen van een rouw kist kan zijn. Ik hoop dat het (met hulp) zelf bouwen van een kist ook anderen zal helpen bij rouwverwerking. Niet iedereen kan zich goed in woorden uitdrukken, sommige mensen kunnen dat beter met hun handen..